ali ihsan...

İhsan Oktay Anar'ın son kitabı Yedinci Gün'ününü an itibarıyla bitirmiş bir insanım. Diğer kitaplarına göre daha asi olmuş, ele avuca sığmamış. Hikayeler birbirine bağlanmamış gibime geldi. Yine de severek okudum. Dili yine çok ağırdı ama hiçbir zaman İhsan Oktay kitaplarını okumama engel olamadı bu dil. Kitabın bir bölümü var ki, dillere destan. Dünya tarihini 10 sayfaya sığdırmış İhsan Usta. Sırf bunun için bile okunur bu kitap.

İhsan Efendi yine yazmış...

İhsan Oktay Anar'ın "Yedinci Gün" adlı son romanını okuyorum. Yani hiçbir kelimesini bilmeden okuduğum bölümler olmasına rağmen yine anlıyorum. Bu nasıl bir şey onu anlayamıyorum. Yani diicem, bütün kelimeler bakacak olsam, kitabı bitiremem. Ondan kelli okuyorum, anladığımı düşünüyorum:)
Çok güzel kelimeleri dağarcığıma katıyor İhsan Efendi.
"Zarta babilof" misal. Donu yırtarcasına osurmak diye çeviriyorum ben. Çok hoşuma gidiyor arkadaş. Zevkle okuyorum...