çook sıkıldım

herhalde bizim işimizin en gıcık yanı isim ve slogan bulmaktır. çok sıkıcı olmasının yanı sıra, ne kadar çalışırsan çalış her zaman içinde bir olmamışlık hissi oluşuyor. yazdığım hiçbir şeyi beğenemiyorum. olmuyor işte. çünkü sallıyorUM. GÖTÜMDEN ATIYORUM. yalan yani. yok böyle bi şey. iyice yabancılaştım. neyse kısa keseyim de işten soğumayayım.
görüşürüz canım!

"J" harfi, "27 ya da 28" numaralarının rock müzik ile olan ilişkisi

yıllardır farkında olduğum gerçek, bir kere daha yüzüme bir tokat gibi indi. nedir bu "J" harfinin ve "27"nin olayı? janis joplin, jimi hendrix, jim morrison. sevdiğim üç büyükler aynı yaşta öldü ve hepsinin isimleri aynı harfle başlıyordu. bunu mistik bir yere bağlamalı mıyık aceba? mınyık mıyım?

tatile gidicem, niye mutsuzum hala:(

içim niye sıkılıyor? ben niye böyleyim? lan yeni bir yer, kabak falan, azcık heyecanlanır bünye diil mi?
niye böyle, niye?